واژه اسلب یعنی صفحه و اسلب چوب به صفحه های چوبی گفته می شود که ضخامت های مختلفی دارند و از برش دادن تنه درختان یا گرده ‌بینه های درختان ساخته می شوند. گرده بینه ها با توجه به این که چه نوع مورد مصرفی دارند، به روش های مختلفی بریده می شوند. این برش ها می توانند عرضی یا طولی انجام شده باشند. نام دیگر برش های عرضی، برش کالباسی؛ و نام دیگر برش های طولی، اسلب است. اسلب ها برای مصارف روستیک، دکوراتیو و کارهای دیگر استفاده می شوند. اسلب ها را می توان از هر نوع درختی تهیه کرد که البته این موضوع هم بستگی به کاربردی دارد که از سازه ای که با آن چوب تهیه خواهد شد، نیاز داریم. لازم به ذکر است که لبه های این اسلب ها را معمولا صاف نمی کنند و همین عدم توازن و ناهموار بودن لبه ها، حس طبیعی بودن و زیبایی بیشتری را به کار می بخشد

در گذشته هیچ استفاده بهینه ای از اسلب های چوب نمی شد و فقط سوزانده می شد، اما امروزه از این اسلب ها در ساخت روی کابینت های آشپزخانه، میز، نیمکت، میز پذیرایی، میز جلو مبلی، صندلی چوبی، قفسه دیواری، و غیره استفاده می شود. علاوه بر این، هنرمندان با تلفیق این اسلب ها با عناصری مانند اپوکسی و فلز و شیشه و غیره می توانند سازه هایی را خلق کنند که چشم هر بیننده ای را بنوازد نکته جالب توجه این است که مانند اثر انگشتان انسان، اسلب ها هم منحصر به فرد هستند و هیچ دو طرح مشابهی بین آنها پیدا نخواهد شد. این ویژگی خارق العاده، زیبایی سازه های چوبی را دو چندان کرده است. ممکن است در اسلب شما نواقصی از جمله گره، ناهمواری، شیار، ترک و غیره دیده شود. این مسئله به هیچ وجه جای نگرانی ندارد و با کمی ذوق هنری می توان از هر کدام از این به اصطلاح نواقص، به نفع خود استفاده کرد و یک سازه هنری زیبا خلق کرد.

جالب این که برای ساخت سازه ها با اسلب چوب نیاز نیست که خیلی استانداردها و تقارن را حفظ کنیم، چون همین شِمای روستایی و روستیک اسلب ها است که زیبایی می آفریند. برای جلا دادن این اسلب ها و برای حفظ زیبایی شان بیشتر از روغن های گیاهی استفاده می شود تا از جلا دهنده های صنعتی..